[ Pobierz całość w formacie PDF ]

określonych w 1; w takim przypadku rozkład czasu pracy ustala pracow-
nik,
3) na pisemny wniosek pracownika stosuje do niego rozkłady czasu pracy, o
których mowa w art. 1401,
4) na pisemny wniosek pracownika ustali mu indywidualny rozkład czasu pra-
cy.
5. Jeżeli w danym miesiącu, ze względu na rozkład czasu pracy w przyjętym okre-
sie rozliczeniowym, pracownik nie ma obowiązku wykonywania pracy, przysłu-
guje mu wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie
za pracę ustalane na podstawie odrębnych przepisów; w przypadku pracownika
zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy wysokość tego wynagrodze-
nia ustala się proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy.
Art. 130.
1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozlicze-
niowym, ustalany zgodnie z art. 129 1, oblicza się:
1) mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozlicze-
niowym, a następnie
2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozosta-
łych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do
piątku.
2014-06-17
Kancelaria Sejmu s. 55/132
2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym
dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin.
21. (utracił moc).6)
3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z
art. 129 1, ulega w tym okresie obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej
nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieo-
becności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.
Art. 131.
1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekra-
czać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym.
2. Ograniczenie przewidziane w 1 nie dotyczy pracowników zarządzających w
imieniu pracodawcy zakładem pracy.
Rozdział III
Okresy odpoczynku
Art. 132.
1. Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin
nieprzerwanego odpoczynku, z zastrzeżeniem 3 oraz art. 136 2 i art. 137.
2. Przepis 1 nie dotyczy:
1) pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy,
2) przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony
życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia
awarii.
3. W przypadkach określonych w 2 pracownikowi przysługuje, w okresie rozli-
czeniowym, równoważny okres odpoczynku.
Art. 133.
1. Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 go-
dzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nie-
przerwanego odpoczynku dobowego.
2. W przypadkach określonych w art. 132 2 oraz w przypadku zmiany pory wy-
konywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmia-
nę, zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy, tygodniowy nieprzerwany od-
poczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krót-
szy niż 24 godziny.
3. Odpoczynek, o którym mowa w 1 i 2, powinien przypadać w niedzielę. Nie-
dziela obejmuje 24 kolejne godziny, poczynając od godziny 6.00 w tym dniu,
chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina.
6)
Na podstawie wyroku TK z dn. 2.10.2012 r., sygn. akt K 27/11 (Dz. U. poz. 1110).
2014-06-17
Kancelaria Sejmu s. 56/132
4. W przypadkach dozwolonej pracy w niedzielę odpoczynek, o którym mowa w
1 i 2, może przypadać w innym dniu niż niedziela.
Art. 134.
Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co najmniej 6 godzin, pra-
cownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut, wliczanej do
czasu pracy.
Rozdział IV
Systemy i rozkłady czasu pracy
Art. 135.
1. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być stoso-
wany system równoważnego czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłu-
żenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w
okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Przedłużony dobowy
wymiar czasu pracy jest równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu
pracy w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy. [ Pobierz całość w formacie PDF ]